Wel een okay dagje op het werk. Bus later naar huis omdat ik verjaardagskaarten moest kopen (en posten;). Thuis verstandig gegeten (geb.aard. + worteltjes en een ontdooide kipschnitzel o.i.d.;)
's Avonds Sneak waar een meneer ('jongeman') achter mij zo dom was om te gaan bellen tijdens de film... Op mijn halfturn met verzoek om ding uit en weg te doen, kreeg ik een 'bemoei je met je eigen zaken', waarna ik ben opgestaan om hem eens even goed in de ogen te kijken en duidelijk te maken dat wanneer ik in de bioscoop een film probeer te kijken, dat dat gekwek van hem dan wel degelijk MIJN zaak is! Nogmaals gezegd dat ie dat ding uit en weg moest doen of 'm anders maar even aan mij moest geven. Hij stopte sputterend de telefoon in z'n borstzak (terwijl z'n vriend ook nog wat commentaar leverde) en kwam toen met een opmerking die wel heel erg duidelijk maakt dat ie niet wist tegen wie hij het had, hij riep 'Slet' ROFL, wat een sufkut;-) Waarop ik 'thank you' antwoordde en weer ben gaan zitten. Gelukkig paste mijn adrenaline-niveau bij de gebeurtenissen in de film op dat moment en zat ik lekker gauw weer in het verhaal. Mijn dodelijke blik bleek te hebben gewerkt, want in de pauze zijn knul en vriend weggegaan om in een hoekje te huilen en te sterven (hey, a girl can dream) For the record: deze gozer heeft dit dus al eerder geflikt (en ja, toen heb ik er ook al wat van gezegd) en wanneer ik 'm weer zie, meld ik 'm voor de film bij dhr. Brugman, want ik heb geen zin om weer een scene te missen/maken, potverdrie!