Drukke werkdag.

Gisteren begonnen in Le Ton beau de Marot - In Praise of the music of Language van Douglas R. Hofstadter. Vandaag kwam ik er echt lekker in.
Ik word altijd zo blij van die man z'n boeken. Heerlijk taalgebruik en je steekt er nog wat van op ook:)

Ook fijn: hoe knus m'n bruine boterhammen samen met de sneetjes maisbrood in m'n broodtrommeltje pasten. (Normaal heb ik altijd alleen bruin sesambrood met roggebrood, vandaag trakteerde ik mezelf met twee plakken weekend maisbrood:)

Spannend leven, echt wel.